blog tetelo
blog tetelo
Podejrzewam, że gdyby Eliza powstała trochę później, byłaby już inną grą. Ukazała się jednak w roku 2019, na trzy lata przed wprowadzeniem bezpłatnego dostępu do Chata GPT. Bliskie spotkanie z tym, co się potocznie nazywa sztuczną inteligencją, okazało się dla ludzkości testem, którego wyniki bywają zaskakujące.
Ludzie, zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie – podśpiewuję sobie, niezdarnie manewrując pocztową furgonetką na ulicach Providence Oaks. Gra Lake wiele wybacza i nie przyznaje punktów karnych za stłuczki i kolizje, które zaliczam po drodze.
Pamiętam tylko ogólne wrażenie (wstrząśnięcia i zmieszania) oraz kilka epizodów, które z powodu drastyczności najsilniej wryły się w pamięć. Po latach rozpoczynam grę Sanitarium z 1998 roku niemal jak całkiem nową przygodę.
Grałam w The Journeyman Project 3: Legacy of Time w ubiegłym stuleciu. Niewiele z niej pamiętam, ale od tamtej pory jest na liście moich ulubionych przygodówek. Postanowiłam sobie przypomnieć, dlaczego.
Dawniej nie dbałam o to, czy gra ma polską wersję. Nawet wolałam angielską, bo priorytetem było dla mnie doskonalenie języka obcego. A teraz odkurzam stare gry, by jak w Atlantis 2 znowu usłyszeć głosy polskich aktorów.
Zamiast królewskiej rodziny Clington-Busch rządzi klan Bizberg-Zuckerbuck. W praktyce oznacza to tyle, że feudalizm rozpanoszył się na skalę kosmiczną, a Neofeud 2 urósł do rozmiarów cyberpunkowej epopei.
Gdybym trafiła na grę Neofeud w roku 2017, zaraz po premierze, nie zrozumiałabym nawet jej tytułu. Nie byłam jeszcze gotowa na zawarte w niej treści, które pewnie uznałabym za cyberpunkowe teorie spiskowe.
Szukając ochłody w upalne dni, wybrałam się do Stavanger, a potem popłynęłam drakkarem do Yorku. Okazało się bowiem, że w Discovery Tour: Viking Age zrekonstruowano nie tylko Skandynawię z czasów wikingów, ale też Wyspy Brytyjskie z tej samej epoki.
Twin Mirror to gra z filmową narracją, która nieustannie przypomina, że filmem wcale nie jest. Zaczyna się od powrotu do rodzinnego miasteczka. To schemat fabularny dobrze znany, ale wciąż przydatny, gdy da się w nim zmieścić nowe treści.
Powieść Rok 1984 George'a Orwella uważana jest zwykle za totalitarną wizję odległej przyszłości. Gdy w latach osiemdziesiątych oglądałam jej ekranizację, rozpoznawałam w filmie cechy systemu, w jakim wówczas żyliśmy. Dzisiaj gra Orwell jeszcze lepiej opisuje otaczający mnie świat, choć komunizm dawno upadł.